It's the only way

" Jhing: I was scared of investing more feelings. I was scared of getting hurt. I was scared of loving him knowing he can't do the same " 23:11

Oo. Aamin ako. Natatakot na ako. Ayoko na. I've always been in a situation wherein I was the only one who's in pain. Nagsasawa na ako. I know that life is full of disappointments. Hindi naman ako nagsasawang magmahal pero gusto ko namang magpahinga. This letter is for you. Sana ito na rin yung huling blog ko na tungkol sa'yo.

Hi!

Hindi ko na kailangan sabihin kung sino ka. You know who you are and as I go on with this letter alam ko magegets mo ring para sa'yo 'to. Wag kang pabebe huh?! Kapag nafeel mong ikaw 'to, ikaw talaga 'to.

I really don't know where to start but I guess I have to say sorry. Sorry kasi nasusungitan kita for the past few days. Hindi ko rin kasi maintindihan yung sarili ko ehh. Nadadala na kasi ako sa asar ng tropa ko sa'kin, sa'tin... Alam ko naman wala ka talagang nararamdaman para sa'kin at dala lang matinding imagination ng tropa ko kaya sila nakarating sa ganung conclusion. Pero alam mo yun, pinipigilan ko yung sarili ko na isipin kung ano yung iniisip nila tungkol sa'tin pero di ko talaga kaya. Nakakainis kasi nagkaroon ako ng attachment sa'yo.

Nakakainis. Nakakainis kasi alam ko sa sarili ko that I tried. I tried na layuan ka. Tried not to chat you. Tried not to reply on your messages kaso kasalanan ko pa rin kasi hindi ko kaya... Hindi ko na mabilang sa mga kamay ko kung ilang beses ko ng trinay na wag ka ng i-chat. At hindi ko na rin mabilang sa kamay ko kung ilang beses ako umasa na kahit isang beses lang mamimiss mo ako every time na hindi kita rereplyan. Lupet! Lupet talaga. Ano ba 'tong ginawa mo sa'kin? Nakakainis.

Siguro, tama nga yung utak ko. Siguro nga kailangan sa ganito ko umpisahan yung kailangan kong tapusin. Maraming reason kung bakit. Di ko na iisa-isahin lahat pero ibibigay ko yung sa tingin ko ay dahilan ng confusion ko. Una, takot ako. Natatakot ako na baka mabored ka na nakausap ako and then eventually one day, hindi mo na lang ako kausapin kaya uunahan ko na yung ganung sitwasyon. Pangalawa, I promised myself to rest from all the heartaches. Na ayoko muna ulit magkagusto sa kahit sinong tao. Ayoko muna ulit umasa. Tama na muna yung ginawa sa'kin nung isang unworthy na tao. Lastly, I value friendship more than anything. Hindi ko kayang ipagpalit ang kahit anong bagay sa mga taong unang nagmahal sa'kin. Kahit minsan I felt less appreciated, okay lang. Tsaka alam mo, gustong-gusto ka ng kaibigan ko. As much as I do.

Litong - lito na ako. Hindi ko na alam yung dapat gawin. Mamaya gusto kita. Mamaya ayoko na. Nakakainis. Hindi naman ako naging ganito nun sa kanya. I am very sure about how I felt for him. Siguro kasi maraming nagpapagulo. Maraming kailangan isipin. I read my last blog that is all about you back when I am still sure that I don't feel anything special sa'yo. Narealize na, oo nga nuh? Ito pala yung view ko sa nararamdaman ko para sa'yo dati. I want it back. Gusto kong bumalik sa dati. Yung magkachat tayo pero ang nasa isip is that it is just normal for a girl and a boy to make a conversation without malice. Kailangan kong pigilan yung sarili ko na hindi ka na i-chat. Hirap nun ahh. Yung 1 week ko pa nga lang na hindi ka nakachat, na sineen mo lang ako hindi ko na kaya ehh.Yung hindi ka pa kaya kausapin